КулЛиб - Скачать fb2 - Читать онлайн - Отзывы
Всего книг - 471073 томов
Объем библиотеки - 689 Гб.
Всего авторов - 219702
Пользователей - 102106

Впечатления

Олег про Матрос: Поход в магазин (Старинная литература)

...лять! Что это?!

Рейтинг: 0 ( 0 за, 0 против).
Serg55 про Самылов: Империя Превыше Всего (Боевая фантастика)

интересно... жду продолжение

Рейтинг: 0 ( 1 за, 1 против).
медвежонок про Дорнбург: Борьба на юге (СИ) (Альтернативная история)

Милый, слегка заунывный вестерн про гражданскую войну. Афтор не любит украинцев, они не боролись за свободу россиян. Его герой тоже не борется, предпочитает взять ростовский банк чисто под шумок с подельниками калмыками, так как честных россиян в Ростове не нашлось. Печалька.
Продолжения пролистаю.

Рейтинг: +3 ( 3 за, 0 против).
vovih1 про Шу: Последний Солдат СССР. Книга 4. Ответный удар (Боевик)

огрызок, автор еще не закончил книгу

Рейтинг: +1 ( 1 за, 0 против).
Colourban про серию Малахольный экстрасенс

Цикл завершён.

Рейтинг: +1 ( 1 за, 0 против).
Витовт про Малов: Смерть притаилась в зарослях. Очерки экзотических охот (Природа и животные)

Спасибо большое за прекрасную книгу. Отлично!

Рейтинг: +1 ( 1 за, 0 против).
ANSI про Ридерз Дайджест Reader’s Digest: Великие тайны прошлого (История)

без картинок ((( втопку!

Рейтинг: 0 ( 1 за, 1 против).

Адукацыя (fb2)

- Адукацыя 56 Кб  (читать) (читать постранично) (скачать fb2) (скачать исправленную) - Людміла Іванаўна Рублеўская

Настройки текста:




Людміла Рублеўская Адукацыя


Менск

1990


Усе слухайце мяне, толькі мяне...

Я, абяцаю, усіх чытачоў кніжкі "Адукацыя" пазбавіць ад клопату і журбы. Кніжка наладжвае Вас на добры настрой. Яна забруджана на дабро.

Даю ўстаноўку:- чытаць, усім чытаць! Аддайце свой вольны час кніжцы «Адукацыя».

Калі Вы будзеце чытаць, у Вас узьнікне жаданьне самім пісаць вершы і дасылаць іх у Незалежную друкарню К. Пянткоўскага. Не перашкаджайце сваім жаданьням.

Чытаць, усім чытаць!


Прачытаў кніжку і занатаваў рэкляму Алесь з-пад Крупак.


© OCR: Камунікат.org, 2011 год

© Інтэрнэт-версія: Камунікат.org, 2011 год 

Мы - нязьдзейсьненых казак
няшчасныя пасербы будзем.
Мы - палоньнікі часу,
мы - дзеці паданьняў старых.
* * *
Мы - галінкі яліны,
якая стаіць пад адхонам..
* * *
Мы - глухія каменьні дарог
брукаваных сваіх...

Ад рэдакцыі


Адзінота. Яна часам урываецца ў нашае імклівае жыццё, прыходзідь раптоўна і дае нагоду для роздуму - што адбываецца на гэтай зямлі, чаму жыццё складваецца менавіта так, а не інакш? Адзінота не дае спакою. Няўтульна робіцца у гэтым сьвеце: не разумеюць сябры, не ўсьміхаецца каханая...

І тады хочацца пазбыцца тлуму вуліцы, гоману людзей, застацца сам-насам са сваімі думкамі, памарыць аб нечым нязбыўным, пакорпацца у сваёй душы, адшукаць нешта згубленае. Хочацца адысьці крыху ад недаробленых справаў, проста азірнуцца на пройдзены шлях.

Менавіта ў такія хвіліны і спатрэбіцца кніжка вершаў "Адукацыя". Гэта твой сябар, палёгка для душы. Сэрца тваё адыдзе, палякчэе. На ўсё раней незразумелае ты будзеш глядзець зь іншага боку, і нават тыя людзі, што здаваліся надакучлівымі, будуць прыемна ўсьміхацца табе. Вось пабачыш!

ПЛАЧ РУСАЛКІ


Як святкавалі шчэ Купалле
На берагах ракі маёй
З усходу воі прыскакалі
Смуглявай хіжаю гайнёй.
Я доўга чула віск і лямант —
Захопнікау ўсе клялі.
Ды людзі ўпэўніліся самі,
Што крыкам не вярнуць зямлі.
Мацнейшыя пабралі зброю,
Сплылі — куды чаўны нясуць.
Другія ж — пераймалі строі,
і мову прыхадняў, і суд.
Там, на гары, стаяу будынак -
Лічыла нават я — святы.
Плыў па вадзе яго адбітак,
Нібыта ветразь залаты.
Каб коса не глядзеў чужынец,
Туды баяліся хадзіць,
Пакуль тутэйшы баязлівец
Не загадау той храм спаліць.
Часала косы я ў чароце,
і чула чыйсь дрыжачы шэпт
Аб ваяунічым злым народзе,
Які скарыў цалюткі свет.
Яны яго хвалілі талент
і моц, дурныя пячкуры!
Бо іх майстроў найлешых бралі
Сабе
захопнікаў цары.
Цячэ вада... Чарот гайдае,
і зоры ззяюць скроаь чарот.
І ўжо іначай называе
Сябе зваёваны народ.
І на Купалле не лунаюць
Дзяучыны ў лозах ля ракі—
Прабабкі іх дауно аддалі
Чужынцам белыя вянкі...

1988.

* * *


Я не хачу ні з кім спрачацца—
Хай кожны маецца, як хоча.
Вог блаславіць любую црацу,
А смерць любыя выесць вочы.
Мы на зямлі жывем часова,
Свой час атручваючы звадай.
Мяне ратуе толькі слова,
Цябе — віно і стол багаты.
Ды ў Храм не ходзяць пад прымусам,
Дабро не робяць без жадання.
Не заклікаю беларусаў
Быць беларусамі дазвання—
Хто стаў чужым— чужым і будзе,
А свой — і так сваё шануе
Хай Вавілон будуюць людзі.
Я — з тымі, хто яго зруйнуе.

красавік, 1990

РЭВАЛЮЦЫЯ


Над Радзімай— хмары,
над Радзімай — вечнасць,
Зрэзаныя косы
падаюць на плечы.
Грех за грэх не лічыцца.
Не святыя. словы
Закруцілі, звабілі
бедныя галовы.
Кожны мае рацыю,
Кожны ў нешта верыць.
І агульных могілак
больш не перамераць.