- Вастрыё стралы 198 Кб скачать: (fb2) - (исправленную) читать: (полностью) - (постранично) - Алесь Разанаў
[Настройки текста] [Cбросить фильтры]
нерухома
той самы цень
на тым самым месцы.
*
Каб зразумець сябе —
думка
дзеліцца на дзве часткі:
адна становіцца паляўнічым,
другая — уцекачом
i спасцігаецца,
калі гіне.
*
У горадзе шэрых шматпавярховых дамоў
як найвялікшае дзіва
я рантам убачыў
барвовы. акраец сонца.
*
Стаю перад кніжнай паліцай,
гляджу, не чапаючы ix, на кнігі —
чытаю сваю душу.
*
Бабуля з nad'езда:
усё цяжэй ёй спускацца па лесвіцы,
усё цяжэй падымацца,
усё цяжэй заставацца дома.
*
Той абруч,
якім сашчапілі дрэва,
што раскалолася ад цяжару ўраджаю,
увайшоў у сярэдзіну дрэва,
карой зацягнуўся,
стаў дрэвам самім.
*
Марафон:
людзі бягуць
навыперадкі
ca сваім целам.
*
Мы абышлі ўсю зямлю —
i вярнуліся на ранейшае месца:
жаўцее лісце на дрэвах,
да неба ўздымаюцца птушкі,
i невядомай дарогаю час
ідзе, не сыходзячы з месца.
*
Хаваецца сонца —
наш дсш супольны.
Нібы ў дамавіны, нанач
замкнёмся ў свае дамы.
*
Сяджу над яблыняй,
яблыкамі паабчаплянай.
Гутару з часам
на мове часу.
*
Адчыняю паштовую скрынку:
газета, часопіс, ліст...—
усё, што было i раней шмат разоў.
А кожны раз
чакаецца незвычайнае — вестка.
*
Напярэдадні Новага года
шлём свае віншаванні-зычэнні небу,
а яно — ўсёй зямлі.
Сняжынкі,
*
Скончыліся пытанні —
i не насталі адказы.
Жыву між адным краем часу
i між другім —
бяскрайні.
*
Дрэва:
крывыя галіны,
крылатае лісце,
скрытыя карані.
*
У вёсцы прадзедаў:
пазіраю на хмары —
бачу людзей.
*
Пад шэрым небам
між шэрых палёў —
зялёны агонь надзеі:
палетак руні.
*
Калі прыходжу на раздарожжа
i чытаю на камені
надпісы-перасцярогі —
разумею,
што чалавеку нічога не застаецца,
як, зрэшты, выбраць
тую дарогу, якая яго спакон веку чакае,—
дарогу ўгору.
*
Вісіць на ўсходзе
чырвонае сонца,
з высокіх комінаў
цягнецца дым...
Людзі ідуць хто-куды
альбо стаяць — гамоняць
і зважаць не зважаюць,
што будучыня ўжо адпрэчвае
гэты дзень.
*
Сонца адно: ян о,
зямлі дзве: дзённая i начная,
чалавека — тры:
маці, бацька, дзіця...
Выходзім па-за сябе безупынна, каб стаць
адзінымі ўрэшце.
*
Смерць косіць салому —
зярнят скасаваць не можа:
ратунак у плёне,
у лішку.
*
Дзіця вучыцца вымаўляць
свае першыя словы.
Дарослыя слухаюць:
раптам яно скажа тое,
чаго яны ўжо не могуць сказаць.
*
Сосны ўзышлі
на самы высокі ўзгорак.
Стаяць, разважаюць:
куды далей?
*
Той крок,
які я не здолеў ступіць напрасткі,
ператвараецца ў мноства крокаў
па крузе.
*
Каменьчыкі ў ручаі.
Людзі не могуць узяць з сабой ручая —
бяруць з сабою
каменьчыкі.
*
Сустракаюся ў думках з тымі,
каго няма побач.
Для кагосьці
i я таксама ўспамін,
для кагосьці
i я гэтаксама думка.
*
Пусцее наўколле:
праз кроны дрэў
замігцелі зоркі.
*
Мёртвы ў мінулым,
жывы ў сучасным
i неўміручы ў будучыні —
--">
Последние комментарии
7 часов 27 минут назад
10 часов 25 минут назад
10 часов 26 минут назад
11 часов 28 минут назад
16 часов 45 минут назад
16 часов 46 минут назад